Mooi goud is niet…….

Mooi goud is niet…….

Mooi goud is niet lelijk, mooi goud niet nee.
Er was een 50 jarig huwelijk in de familie en de (door mijzelf veroorzaakte) behoefte aan een jubileum doos waarin we foto’s, kaarten en brieven met herinneringen en wensen voor het stel konden aanbieden. Op zoek naar het meest goude goud als bekledingsmateriaal vond ik dit.

 

 

 

 

 

 

Een op nylon gaas gestabiliseerd laagje goudkleurig latex. Ik had beter moeten weten en mijn wensen wat betreft hoe goud goud moest zijn een beetje naar beneden moeten bijstellen. Maar dat heb ik niet gedaan, dus ik had dit verschrikkelijk lelijke materiaal, een absolute hel om mee te werken. Maar wel perfect voor het beoogde doel.
Een paar dagen later had ik dit doosje wat eigenlijk een klein laatje is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De reden dat de bovenkant blauw is en niet goud heeft te maken met mijn materiaal from hell, en de wens om een relief aan de bovenkant aan te brengen. Ten eerste in hoogglans metaal gaan details van elk relief verloren, ten tweede werd bovenop het relief het gaas waarop het latex was aangebracht wel heel erg zichtbaar. Wat de details nog verder liet wegvallen. Al met al ben ik best tevreden. En heb ik heel veel geleerd over materialen die ik vooral liever niet meer gebruik.

Sleutelhangers

In afwachting van meer recente dingen om te delen plaats ik zo nu en dan wat oudere foto’s. Dit zijn kleine boekjes aan sleutelhangers. Verder valt er niet zo veel zinnigs over te zeggen, ik heb tientallen van deze sleutelhangertjes gemaakt. Op een zeker moment kwam ik er achter dat de manier waarop ik de boekjes aan de sleutelhangers vastmaakte nog veel kwetsbaarder was dan gedacht. Niet dat er ooit iemand geklaagd heeft maar als je zo iets zelf eenmaal ziet… Elke andere – sterkere – manier die ik vooralsnog bedacht heb is weinig elegant en het oog wil ook wat. Dus vooralsnog is project sleutelhangers opgeschort en hebben we alleen de foto’s nog.

De eerste keer

De eerste keer

Een aantal jaren geleden kreeg ik van de nicht van mijn moeder een heleboel prachtig boekbind materiaal en gereedschap dat ze zelf niet meer gebruikte. Wat ze ook had was een mini boekje, volgens haar het allereerste boekje dat ik ooit gemaakt heb. Ik herinner me niet veel van dat specifieke boekje maar het is heel goed mogelijk dat ze gelijk had. Mijn grootmoeder maakte naast poppen en vilten beesten ook regelmatig doosjes en kleine boekjes om cadeau te doen, ik was als kind na school bijna altijd bij haar te vinden en koester talloze herinneringen aan dat we samen dingen zaten te knutselen. Ongetwijfeld heb ik ooit helemaal zelf ook een mini boekje willen maken en dat ik dit stofje voor de kaft heb gekozen is ook niet verwonderlijk.
Ik moet ongeveer 11 geweest zijn, het formaat is 3×2 cm.

Rekwisieten I

Rekwisieten I

…of zo iets. Ik weet niet zeker of de titel helemaal goed gekozen is in het Nederlands maar afijn.

Het is nogal een ‘dingetje’, mensen die replica’s willen van voorwerpen uit films, tv series, games etc.. Waaronder dus boeken. Een paar jaar geleden maakte ik aan de lopende band River Song’s diary (uit doctor who, hier staat een uitleg) voor mensen van over de hele wereld. Het is alleen niet geweldig leuk om te doen, vind ik, de creatie van een ander eindeloos nabouwen.
Maar vorige week zat ik weer eens met een stapel restjes en heb ik dit gemaakt.

Het heet Godswalk Enchiridion en komt uit een computerspel waar ik veel te veel tijd aan kwijt ben :). Het is ook nog eens een nogal obscuur en niet perse erg populair voorwerp, maar ja boeken maken is wat ik doe en dit is een van de weinige boekachtige voorwerpen in het spel die voldoende herkenbaar zijn om na te maken.